Dat ik de nacht elders doorbreng omdat ik de laatste trein naar Brussel heb gemist is helemaal normaal. Ik moest maar op tijd zijn. Maar dat je het nodig acht om de dag erna te staken, wanneer je zoveel betogers naar Brussel moet brengen maar ook nog een Mich dat in Vlaanderen de nacht heeft doorgebracht, vind ik dat net een beetje erover. Dan lach je ook graag wat met mijn kop. Je kondigt maar één trein aan in het station van Antwerpen. Die komt dan af. Daar stap ik dan op en je doet dan later de goede oude grap van ‘Wegens een werkonderbreking wordt deze trein beperkt tot Antwerpen Centraal’. Soit. Helemaal NIET grappig dus. Gelukkig waren er je collega’s van De Lijn die mij tot in Mechelen konden brengen langs Boom, op zo’n slordige 2u30 waar dit normaal 15 minuten duurt, om zo uiteindelijk aan te sluiten op een trein naar Brussel die zomaar 40 minuten laat was.
Brasschaat – Brussel. 4u30. Niet zeveren he. Maar laat ons toch het positieve van de zaak zien: ik heb tussen het liften langs de A12 en de aansluiting in Boom het stadscentrum mogen ontdekken.
Nogmaals, bedankt. Bedankt voor dat vakantiegevoel dat je mij hebt gegeven. Het gevoel van ‘ik moet van plek A naar plek B en moet daar binnen een tijdspanne van X zijn’. Avontuur. I just love it. Behalve wanneer ik in Brussel zit en je mij gijzelt. Pas op, ik ben niet tegen stakingen he. Alleen de manier waarop.
Mvg,
Een reiziger zonder gevoel voor humor.
