Mijn fototoestel is mijn beste vriend. En ik heb hem al veel doen lijden. Ooit heeft die een halve liter Jupiler gedronken, allemaal dankzij wat ik nu een ‘kennis’ noem. Op exploratie heeft dat ding ook veel stof en asbest mogen verdragen. Tijdens mijn reizen is het vaak in contact gekomen met sneeuw, ijs, regen, wind, zand in soms extreme temperaturen. In kilometers is die waarschijnlijk ook al een paar keer de wereld rond geweest.
En dan is er begin deze week. Een vertrek voor een aantal dagen naar het buitenland voor het werk. Ze geeft mij Tupperwares. Voedingwaren die anders zullen bederven. Het is 4u30. Ze moet haar vliegtuig halen. Ik denk niet na en zet dit bovenop mijn fototoestel in mijn rugzak. Thuis merk ik dat het toch maar weer eens is gebeurd. Ik zal uit het Jupiler-incident maar weer eens niet geleerd hebben. Het toestel krijgt een vet sausje over zich. Het tasje waarin het toestel zat was toevallig niet dicht. Na wat uren reanimatie krijg ik het ding toch maar niet terug aan de praat. Ik geef op. Het toestel is dood. Paniek. Ik moet een nieuw body vinden. Ik begin alvast te zoeken op het interweb. Prijs. Etc. Enkele uren later probeer ik het voor de jol nog eens. En dan gebeurt het. Tiktzit. Het werkt weer! Ik neem een aantal foto’s. De sensor lijkt vuil. Ik kuis het. Ready to go. Ik blijf maar verbaasd hoe dat ding maar die onhandigheden van mij maar blijft verdragen. Canon. Increvable.
Maar al deze spullen zetten mij nog maar eens aan het denken. De body gaat binnenkort 3 jaar oud zijn en sommige dingen zijn er echt wel onhandig mee, zoals het manueel kuisen van de sensor. Ondertussen heeft het toestel al 2 opvolgers. Ik ben geen beginner meer. Moet ik verder gaan met instapmodellen zoals de 450D of mag ik, gezien mijn intens gebruik in soms nogal harde toestanden, hoger mikken zoals de 40D die toch redelijk wat meer mogelijkheden heeft dan een basismodel? De tweede keuze is duurder en ik zou wat dingen opnieuw moeten kopen zoals de afstandsbediening in de grip, maar misschien is dit echt wel de moeite?
Wat denken jullie? Ik geef mezelf alvast een paar maanden denktijd.