

Eerst ga je om met mensen die ziek zijn. Dan komen de kleine symptomen: hoesten, hoofdpijn. Mja. Morgen zal het wel beter gaan zeker? Maar neen. Het wordt er alleen maar erger op. Dan gaat men toch naar het werk, want men denkt dat het toch zal lukken. Twee uur later wordt men dan door de arbeidsgeneesheer naar huis gestuurd. Snel even langs de huisarts om dit te checken. Hmm. Gesloten. Geen consultaties voor 15u30. Dutje. Wakker worden en naar het artsencabinet gaan. Men is ver van de eerste. Het wachten is een hel. De muziek staat veel te luid en de hoofdpijn kan er niet echt tegen. Arts komt pas toe op zijn cabinet om 17u30. Twee uur verloren. Hoofdpijn wordt nog sterker. 19u15. Het is eindelijk aan mij. Keelontsteking. Geen full-featured Mich meer tot donderdag. Week-end in bed. Spray. Antibiotica. Siroop. Ochtend. Middag. Avond. Sommigen zelfs om 16u. Beurk.
Google Reader is alles wat ik zoek in een RSS-lezer. Toetsenbord shortcuts, mogelijkheid tot delen van interessante dingen met uw GTalk contacten, per mail of op uw site, mooi overzichtelijke layout, mobiele versie, etc. Maar toch ontbreekt er één functie, een functie die deze wereld o zo beter zou kunnen maken: een filter. Damn. Hoeveel posts praten er niet over zaken die mij helemaal niet interesseren? Er was bijvoorbeeld de week waar iedereen zat te lullen over de MacBook Air. Er zijn de posts met ‘links for’ die toch overal hetzelfde zijn en die voor mij teveel moeite vragen om één voor één te lezen. En nu zijn er dan ook nog posts over de wijvenweek met al die oh-so-annoying mark-all-as-read posts.
Mountain View, kunnen jullie dit voorzien? Zo moeilijk kan dit toch niet zijn? Of moet ik daar nog zelf een Greasemonkey scriptje voor gaan schrijven?
Ik blijf gefascineerd toekijken wanneer ik voor zo’n windmolen sta. Dat ding draait, draait, draait en hypnotiseert mij tegelijkertijd. Spijtig trouwens dat er in België zo weinig zijn.
Deze foto is dit weekend in Duitsland getrokken en ik heb zo het gevoel dat men er, buiten de steden, geen enkele plek meer kan vinden waar men geen windmolen in de buurt kan zien. In België, land waar genoeg wind is, heeft men 3473 regeringen, 2831 ministers, 25 burgemeesters en 21984 handtekeningen op een petitie tegen nodig vooraleer men er ergens maar ééntje kan neerzetten.
Verleden week vrijdag verschenen. Ik heb gewoon niet echt veel tijd gehad sindsdien om dit online te plaatsen.
En zeggen dat die site is gegroeid uit één van de betere nieuwssites die ooit heeft bestaan. Vandaag wil ik niet eens meer weten wat die mannen hebben liggen roken om zoiets online te durven smijten.
Ik was vorige week heel de week lang in opleiding in het business park Keiberg in Zaventem. Wanneer ik iedere dag naar huis ging, kwam ik met de bus voorbij de NAVO en het vroegere aerodroom van Haren waarvan niks meer van overblijft. Op deze plek komt de nieuwe zetel van de alliantie. Aangezien het licht een beetje tegenviel heb ik tot gisterenochtend gewacht om wat foto’s te gaan nemen. Het resultaat is niet echt wat ik ervan verwachtte, maar zo slecht is het nu ook niet. De plek lijkt er ironisch genoeg wel platgebombardeerd.
Als er wel één groot verschil is tussen mijn vroegere Canon EOS 350D en 400D nu, dan is het vooral de gevoeligheid van de sensor. Met mijn 350D moest ik systematisch een volledige stap gaan onderbelichten, of mijn foto was op grote stukken overbelicht. Met de 400D volstaat een derde van een stap.
En dus worden ze eind deze maand een weekje Brudio Stussel. Hiervoor hebben ze een aantal reclamespotjes gemaakt waarvan de slogan is: ‘Gelukkig was er Studio Brussel’.
Flip Kowlier moet correct Nederlands leren uitspreken, dEUS maakt met SUdS & SOdA bijna het materiaal van de producer kapot en Belgian Asociality is gewoon veel te kwaad en bruut. Echt hilarisch.
't Hof van Commerce
Lees de rest...En we stellen ons zeker geen vragen bij die Russen.
Mich in ‘videodump’-mode.
Zeer goed uitgelegd. Via.
Zou Ishtar zich hebben geinspireerd op deze Bulgaarse dame voor het gebruik de looks en de fictieve taal? Wie weet.

Ik ben bij valavond snel eventjes in het centrum gaan stappen met mijn fototoestel om een aantal zaken te kunnen testen, bijvoorbeeld foto’s met niet al te veel licht. Dit is er alvast ééntje, expres met koude kleuren, omdat Brussel nu ook eenmaal zo is.
PS: Fasadisme is een play on words en geen spelfaut.
Omdat wachten op de EOS 450D veel te lang en veel te kostelijk is gezien de grip niet compatibel is, de geheugenkaarten verschillend zijn en zoveel megapixels en liveview bij mij toch niet echt hun nut hebben (spijtig van die spot mode, maar ja). Omdat de 40D een leuk toestel is maar veel te kostelijk is voor wat ik ermee zou gaan doen.
Ik heb mij gisteren dus maar een 400D aangeschaft. Met een cashback van 60 euro. Olé!
Tegenover mijn 350D verandert er maar weinig, maar deze punten zijn op zich toch al een verbetering: 9 focuspunten, een groter scherm en vooral ook een sensor die zichzelf opkuist. Vooral op dit laatste heb ik zwaar gevloekt met mijn 350D.
Louise was ooit deze doosjes aan het inscannen met haar Röntgen ogen. Spijtig genoeg is het geen nieuw fototoestel, maar wel iets anders. En naar grote traditie van Bart en Frank doe ik ook maar eens een uitpakfilmpje.
Eindelijk eens een echte sampling: bier. Carlsberg. Nieuwe flesjes. Nieuwe glazen. Sampling zoals men er geen meer meemaakt. Frigo in. We proeven dit later wel.

© Connections
Ik weet echt niet wat er de laatste dagen aan de gang is, maar de metro nemen is een ware hel geworden. Woensdag liet ik aan Merode een metro voorbij gaan, die was te vol naar mijn zin. Ik heb dan nog een tiental minuten moeten wachten (in piekuur!) op de volgende, die even vol was. Ik heb mij uiteindelijk tussengewrongen in de derde die ik zag passeren, want het was ergens toch mijn bedoeling ooit nog eens soort van op het werk te geraken. Vanochtend moest ik 5 minuten moeten wachten op een metro op lijn 2. Eerste wagon dicht. Anderen barstend vol. Dan maar op de volgende gewacht, kwestie van toch nog wat soort van lucht te kunnen ademen.
Wanneer ik die legendarische videos zien van de Japanse metro en werknemers die de passagiers erin duwen opdat de deuren toch nog zouden kunnen sluiten dan heb ik zo het gevoel dat dit niet meer zo veraf is. Misschien wel een idee voor één of ander minister die wat werklozen aan de slag wil helpen in een staatsbedrijf met een belachelijk jobplan.
En ik verwacht al reacties van de liga voor bescherming van de mensen die in de metro van de MIVB werken (LBMMMIVBW): ja, het materiaal is oud en niet betrouwbaar en de metro is het slachtoffer van de onderfinanciering van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. Ja ik overevalueer waarschijnlijk zoals iedere klant mijn wachttijd en ik heb waarschijnlijk dan maar 6,666667 minuten gewacht dat eigenlijk nog niet zoooo erg is. Ja, 3,66667 en 6,66667 minuten wachten is niks vergeleken met mensen in een boerengat die een uur moeten op een bus om in het volgende dorp melk van bij de boer te gaan halen.
Ja, ik ben waarschijnlijk van ongelooflijk slechte wil. En hop, ik zit dus weer te kakken op iets/iemand. Nog steeds goe bezig.

Hier, hier en hier gezien. En omdat ik dodelijk origineel ben heb ik er ook maar zelf eentje gemaakt met een liedje uit mijn Patro-tijd (zou het Franstalig equivalent van Chiro moeten zijn naar het schijnt).
Zie ook: flickr pool.
De NMBS zal voor mij altijd een fantastisch bedrijf blijven. Net als de MIVB trouwens. Wanneer men denkt alles te hebben meegemaakt maakt men nog ‘toffere’ dingen mee waar men zich niet echt aan verwachtte.
Bijvoorbeeld deze avond: ik moet absoluut mijn MTB-abonnement vernieuwen (zo’n ding waarmee je in Brussel op zowel NMBS, TEC, De Lijn en MIVB kan). Ik doe dit zoals altijd: ik ga snel even langs het loket van het Noordstation. Snel, ja. Zo van, we zijn een station met tienduizenden reizigers per dag maar tijdens de piekuren hebben we maar 2 open loketten met korte files van minstens 10 mensen per loket. Achter het raampje (voorzien van een gaatje om de beesten te voederen) bevindt zich een loketbediende dat er o zo sympathiek uitziet, iemand die echt wel voor zijn job leeft, een over gemotiveerde persoon, laat ons zeggen. Na alle liedjes te hebben gehoord van Lange Jojo in mijn iPod is het eindelijk aan mij.
Ik: Goeiedag, een MTB-ticket van 46,50 asjeblieft.
Loketbediende: K’heb da ni meer.
Ik: Euh, helemaal niet meer, of ...?
Loketbediende: Misschien aan het ander loket (die zich by the way net naast hem bevindt), ga in de rij staan.
Ik: Euh, hij zit juist naast u, kan u hem niet vragen of hij er soms nog over heeft?
Loketbediende: Jef (fictieve voornaam), edde gij nog abonnementen aan 46,50?
Jef: Ja, ik heb er nog.
Loketbediende: Ga in de rij van dat loket staan.
Ik: Maar alee, is da nu zo moeilijk om zo’n ticketje aan u collega te vragen?
Loktebediende: Ga in de rij staan.
Soit. Hoewel hij zo onbeleefd was tegen mij en er op dat moment was in geslaagd mij slecht gezind te maken ben ik maar in die andere rij gaan staan, waar ook ‘maar’ minstens 10 mensen stonden aan te schuiven in een rij waar een student het flamboyant idee had gehad zijn NMBS-abonnement net nu te laten aanmaken en wat mensen in de rij (waaronder ik) serieus pissed te maken. Uiteindelijk heb ik hem dan toch maar gehad, mijn abonnement.
Ik voel het al zo aankomen he, die reacties hier van de Associatie van Bescherming van Loketbedienden van de NMBS (ABLBNMBS). Dat iedere loketbediende zijn eigen rekening heeft en dat die niet zomaar een ticket aan zijn collega kan vragen. Dat ik best misschien een jaarabonnement aanschaf in zo’n MIVB-agentschap waar ik een halve dag moet aanschuiven. Dat ik desnoods ook online kan bestellen en extra niet gerechtvaardigde kosten mag betalen voor verwerking en verzending wanneer de site van de MIVB eens werkt.
Of ik van slecht wil ben? Waarschijnlijk. En zeggen dat ik als voornemen voor 2008 had gedacht: ik zal maar ne keer is ni kakken op anderen op mijn eigen site. Goe bezig.
Ik ontving gisteren een mail voor de persconferentie voor de lancering van de Atomium-blog. Er is één paragraaf die mijn aandacht aantrok:
U kunt eveneens als fotograaf een login krijgen op onze Flickr om er foto's op te posten (met copyright en referentie naar de website).
Mja, wat denkt ge, foto’s van het Atomium op uw eigen flickr of site posten, zot ofwa? Dat is meteen SABAM over de vloer krijgen en auteursrechten betalen aan de Waterkeyn erfgenamen.
Men leert alle dagen bij. Ik wist tot vandaag niet wat FTE betekende. Hoera.
Klein snel blogentrytje live gepost vanaf de trein Brussel – Antwerpen (nu ergens in Duffel) met mijn laptop en een Mobistar Internet Everywhere-verbinding.
De lijn zou eigenlijk volledig in 3G moeten zijn maar voor een onbekende reden zit ik in EDGE. Een beetje trager, maar het werkt.
« kan ni tege marokanen »
« Belgen hebben hier toch niks meer te zeggen »
Etc. Door 'Nuff Said.
Gisteren vonden in Antwerpen de bwards plaats. Ik mocht de prijs uitreiken van de weirdo van de blogs, wat uitlegt hoe ik op de onderstaande foto kom (© Indymedia) aangezien de winnaar er wegens ziekte niet kon zijn.
Beste blogs:
Beste nieuwkomer:
Flora Fleempaard
Weirdo:
Orde van de Single Malt
Veel interessante gesprekken met veel te veel mensen, te talrijk om op te noemen (en vooral een admin-interface waar ik al mijn links manueel in HTML moet gaan intypen). Spijtig dat dit deze keer zo bescheiden was en op een zaterdagmiddag, wat de afwezigheid van velen uitlegt. Als grappig ding zal ik vooral de Indymedia-fotografen onthouden, die blijkbaar zo goed georganiseerd waren dat de met 2 tegelijk op de bwards waren afgekomen en elkaar niet eens kenden.
Volgend jaar zullen de bwards tweetalig zijn, met een franstalige site. Ik zal hierbij Jeroen en Stefan helpen.
Voor die dat geinteresseerd zijn, er is ook een Italiaanse versie beschikbaar.