Enkele dagen na mijn terugkomst van mijn tripje in Istanbul is het moment gekomen om een klein lijstje op te stellen van memorabele dingen die ik onthou :
- Ik heb voor het eerst gekakt in een hygiënisch toilet. Geen bril. Gewoon een gat in de grond waar je ‘kaka doet’. Ik ben mij nog altijd aan het afvragen waarvoor sommige accessoires dienen maar bon, wie weet heb ik gewoon verkeerd gekakt.
- Het dak van de jeugdherberg waar we de eerste nacht een bed hadden is het perfecte dak om van de grond te komen. Een dak waar je je lief letterlijk en figuurlijk meer dan één continent kan laten zien. Niet dat ik uit ervaring spreek ofzo, maar een ander koppel was blijkbaar vergeten dat het akoestiek van het trappenhuis zo goed was dat iedereen onvrijwillig kon meeluisteren. Gelukkig waren er zatte snurkers in onze kamer zodat dat ene geluid gedeeltelijk toch door de snurkende medemens werden overstegen. Gelukkig zijn er in Istanbul minarettes die om 5u30 het eerste gebed laten horen, want nog een beetje en ik zat te slapen, beeld je in!
- Het eten is echt niet duur en vaak ook goed. Daarvoor hoef je maar in de straat te gaan die geeft op de straat die geeft op de straat die geeft op de straat die geeft op de straat die geeft op de straat die geeft op de straat die geeft op de straat die geeft op de straat die geeft op de straat die geeft op de straat die geeft op de straat die geeft op de straat die geeft op de straat die geeft op de straat die geeft op een toeristische attractie. Slechts 2 slechte maaltijden op ongeveer 14. Niet slecht, toch? Zeg ook nooit ‘we gaan snel een klein hapje eten’, want de baas zal zo blij zijn u te zien dat hij nogal vrij uitgebreide porties zal geven.
- Outsourcing hebben ze daar goed begrepen. Na je eten vraag je thee. Dan zie je iemand uit de bazar afkomen met je thee. Je moet dan naar toilet. Hier word je dan gesleurd naar een toilet in de bazar omdat er geen toiletten zijn waar u zich bevindt.
- In de bazaars kunt u hevig onderhandelen. Ga voor de helft van de prijs die ze u zeggen. Wees zelfs een beetje agressief. Zeg dat je het ding hebt gezien aan een onmogelijke prijs ergens anders. De verkoper zal u dan zeggen dat het onmogelijk is omdat hij die zaken inkoopt voor een bepaalde prijs. Wanneer u die prijs weet , is hij gegrild. Van 25 voor 1 lamp naar 45 voor 3, niet slecht, toch?
- Verkoperstechniekskes: ‘you dropped something’, ‘lady lady lady’, ‘your arms are almost the same color’ of ‘where are you from, I have friends there’.
- In Istanbul is er een gezegde: ‘In Istanbul there are three things you can not trust: weather, traffic and Turkish women’. In alle geval blijf ik toch stunned door de courteoisie van de Istanbulezen. Sommigen in mijn wijk zouden daar eens op cursus mogen gaan.
- Sommige mensen in Istanbul hebben nog niet door dat er een ander lettertype bestaat dan Arial.
- Thee drinken voor de blauwe moskee wanneer het donker is en het laatste gebed klinkt uit de minaretten terwijl honderden meeuwen erboven zweven is buitengewoon magisch.
- De MIVB mag eens in Istanbul op cursus. De tram nemen in Brussel nadat je op die van Istanbul hebt gezeten, dat is precies 50 jaar achteruit gaan in de tijd.
- Het aantal katten is gewoon zot. Van alles. Wit. Zwart. Ros. Grijs. Ros. Getijgerd. Met lapjes. Zonder linkeroog. Jong. Oud. Groot. Klein. Dik. Dun. Straathonden echter worden precies progressief uitgeroeid door ze systematisch te steriliseren/castreren.
- Een boot nemen nabij de Taksimwijk op 1 mei richting eilanden is een slecht idee. Heel de wijk was dicht en de dag erna in de kranten wat foto’s gezien van zware rellen met stenen, molotov-cocktails, enzo. Leuk.
Voila voila. Het was echt een leuke reisje. In een week tijd heb ik niet echt alles kunnen zien maar ik kan toch zeggen dat dit de mooiste stad is die mijn ogen ooit hebben gezien.
