Vergeet vooral niet de kleinere tekst te lezen!

Een slachtoffer in een glas. Verdronken. Was het per ongeluk? Misschien. Het water was gekleurd. Onze labos hebben aangetoond dat het om aspirine gaat, die daar al een dag of 4 lag. Het gaat dus mogelijk om een moord met voorbedachte rade. De ontbindingsstaat van het lichaam duidt aan dat de dood overigens vrij recent is. Op de crime scene werden immers geen vliegjes gevonden. In het water werd kattehaar gevonden. De DNA wordt nu in ons labo gematcht met die van de twee hoofdverdachten, Louise en Leo Vanderjosaphat.

Nee. Effe serieus, Horatio. Dit is een macroshot waar ik duidelijk een idee had, maar waar ik niet goed wist te focussen. Spijtig, en dit zie ik niet eens op het scherm.

Gisteren aan de Botanique getrokken. De eerste echte macro-foto, want ja, ik kocht de lens tijdens de winter. Ik had chance voor deze shot, maar het blijft blurry.

Ik ben een grote fan van dit projectje. Neem uw kat, doe hem een RFID-chipje om zijn nek en zet een kaartlezer aan het deurtje die hem toegang geeft naar binnen/buiten. Schrijf dan wat software die het deurtje deblokkeert wanneer hij wordt gedetecteerd. Trek er ook een fototje van en zet het natuurlijk live op Twitter. Projecteer voor ’s nachts ook een horloge op de grond.

Ik wil dezelfde. Behalve dat ik geen tuin heb en dat ik het ding waarschijnlijk op hun kattenbak zal moeten monteren. Het ding zou dan twitteren wanneer Louise of Leo een kakske aan het doen is. Uit respect voor hun intimiteit in het klein hokje zal ik er wel geen foto bij zetten.

En echt geen zin om onder deze voorwaarden te gaan werken.

Om er een beetje mee te spelen kocht ik een .tel. Een .tel is zo’n online visitekaartje waar al uw gegevens beschikbaar zijn vanaf een URL. Met een .tel vervangt u gegevens die op uw visitekaart zouden kunnen vervallen door een simpele URL die altijd blijft bestaan (als ge natuurlijk blijft betalen). U kunt uw .tel onderverdelen in meerdere subdomeinen en bovendien is het voor allerlei platformen geoptimaliseerd. Zo kan ik bijvoorbeeld naar een .tel surfen met mijn GSM en direct beginnen bellen door op de link te klikken.

Ergens is het idee eigenlijk dezelfde als de pokens. Op uw profiel zet u allerlei dingen: webadres, e-mail, linked in, etc. Die gegevens kunnen natuurlijk worden afgeschermd en in groepen worden onderverdeeld. Het is officiëler en veel minder hip en gadget dan de poken.

Ik weet nu niet of de .tel een succes zal worden, maar als dat zo is, dan wordt het waarschijnlijk het grootste telefoonboek ter wereld.

Mocht u het principe nog steeds niet begrijpen, dan zal deze video het wel duidelijker maken:

In alle geval, hier is die van mij!

Zetten de nieuwe borden de taalcommissie in beweging?

Ik hou niet echt van dubbel werk. Wanneer ik mij inschrijf op de RSS-feed van een blog, vind ik het lastig dat ik daarnaast ook nog eens mijn blogroll moet gaan aanpassen. Ik doe het eerlijk gezegd al een tijdje niet meer. Ondertussen heb ik het aangepast. De oplossing is eenvoudig en noemt OPML.

Mijn idee : op dagelijkse basis mijn OPML-file van Google Reader gaan ophalen en ergens stockeren op mijn server. De blogroll zou op die manier gegenereerd worden vanaf de OPML-file iedere keer dat iemand ze raadpleegt. Zo zou ze maximum 24u vertraging hebben met de realiteit.

Maar de realiteit is echter een beetje minder eenvoudig, want om de OPML-file te kunnen downloaden moet je je eerst aanloggen op Google Reader. Hiervoor moest ik een beetje prutsen en iets doen dat ik nooit eerder had gedaan: werken met cURL en cookies.

Het principe is eenvoudig: roep een URL aan met een reeks parameters, in mijn geval de pagina achter een aanlog-formulier van Google. Ik geef aan cURL de nodige opties mee dat die de gegevens die voor een cookie bestemd zijn naar een file gaat schrijven. Deze file gebruik ik dan later opnieuw, als cookie, om 'aangelogd' de OPML-file op te halen.

Indien u Google Reader gebruikt, dan is de URL van uw OPML-file de volgende:

http://www.google.com/reader/public/subscriptions/user/<user_id>/

U kunt uw user id achterhalen door op « All Items » te klikken. De user id bevindt zich tussen de %2F, in mijn geval ‘06937166373900766291’:

http://www.google.com/reader/view/#stream/user%2F06937166373900766291%2Fstate%2Fcom.google%2Freading-list

Het volgend PHP-scriptje logt zich aan en gaat de OPML-file ophalen. Ik gebruik in dit voorbeeldje wel absolute paden voor de cookie en de file, omdat ik het scriptje in crontab zet om dagelijks op te halen.

<?
$email="barney.stinson@gmail.com";
$password="legen-wait4it-wait4it-wait4it-dary";

$url = "https://www.google.com/accounts/ServiceLoginAuth?service=reader";
$params = "service=reader";
$params.= "&Email=".urlencode($email);
$params.= "&Passwd=$password";
$params.= "&continue=http://www.google.com/reader/";
$params.= "&hl=en";
$params.= "&nui=1";

$ch = curl_init();
curl_setopt($ch, CURLOPT_URL, $url);
curl_setopt($ch, CURLOPT_POST, 1);
curl_setopt($ch, CURLOPT_POSTFIELDS, $params);
curl_setopt($ch, CURLOPT_RETURNTRANSFER, 1);
curl_setopt($ch, CURLOPT_FOLLOWLOCATION, 0);
curl_setopt($ch, CURLOPT_COOKIEJAR, '/tmp/cookie.txt');
curl_setopt($ch, CURLOPT_COOKIEFILE, '/tmp/cookie.txt');
curl_setopt($ch, CURLOPT_SSL_VERIFYPEER, false);
$data = curl_exec($ch);
curl_close($ch);

$ch2 = curl_init();
curl_setopt($ch2, CURLOPT_URL, "http://www.google.com/reader/public/subscriptions/user/06937166373900766291/");
curl_setopt($ch2, CURLOPT_RETURNTRANSFER, 1);
curl_setopt($ch2, CURLOPT_COOKIEJAR, '/tmp/cookie.txt');
curl_setopt($ch2, CURLOPT_COOKIEFILE, '/tmp/cookie.txt');
curl_setopt($ch2, CURLOPT_SSL_VERIFYPEER, false);
$data = curl_exec($ch2);
curl_close($ch2);

$fp = fopen("/home/emich.be/public_html/misc/google-reader-subscriptions.xml","w");
fputs($fp,$data);
fclose($fp);
unlink("/tmp/cookie.txt");
?>

Vervang natuurlijk uw login, paswoord en user id in het bovenstaand voorbeeld. Ik plaats de cookie-file in de /tmp folder opdat deze extern nooit toegankelijk wordt gemaakt. Deze file wordt op het einde van het scriptje gedelete.

Dit scriptje zou eigenlijk ook in puur bash-scripting kunnen worden geschreven, maar ik koos hier niet voor omdat niet iedereen een server heeft draaien met command line access.