Deze namiddag ontving ik een telefoonoproep :

Dag meneer, ik ben van bedrijf X en ik bel u in naam van de gemeente Schaarbeek. Wij zouden graag met u afspreken om uw sloten te komen nakijken en u preventief informatie te geven over inbraken, groeiend en verontrustend fenomeen in uw gemeente. Wanneer bent u beschikbaar?

Bon. Chronologisch, wat toen in me opkwam:

1. Ik heb niks door. Ik zeg dat ik later terug bel, want ik heb geen zicht op mijn agenda (want ja, ik heb ook wat anders te doen naast foto’s met DJ Reynders).
2. Mijn frank valt. Ik heb nooit aan die type achter het raam in de fantastische lokettenzaal van het gemeentehuis van Schaarbeek 1030 reprezent mijn telefoonnummer gegeven. Ik ben een vriendje van Bernard “Je t’aime” Clerfayt op Facebook, maar ook daar heb ik sterke twijfels over het eventuele misbruik van mijn gegevens.
3. Maar ja, is het niet een beetje opvallend? Zou de gemeente Schaarbeek nu echt budget hebben om een privé-bedrijf in te huren (en niet de politie) om af te spreken met tienduizenden gezinnen om hen bang te maken? Schrik bestrijden door schrik te gebruiken lijkt mij nu ook niet zo’n slimme tactiek tegen inbraken.
4. En wat als het eigenlijk gewoon mensen zijn die komen prospecten wat er hier allemaal te stelen valt en hoe gemakkelijk het wel niet is om hier binnen te geraken ?
5. Laat ons toch niet te slecht zijn. Misschien is het gewoon een afzetter die wat geld probeert te verdienen om aan zijn kleine een PlayStation te kunnen kopen door nep kogelvrije koevoet-veilige super mega hyper nepdeuren te verkopen die nooit zullen worden geïnstalleerd?
6. Of misschien is het echt wel de gemeente Schaarbeek. Maar dat zou mij echt heel sterk lijken.

Maar bon, ik heb echt wel geen inbraakadvies nodig hoor. Vooraleer ze door de lastige deur beneden zijn, moeten ze nog langs mijn huisbaas die ieder verdacht geluidje kan horen. Dan moeten ze ook nog langs de nymphomane 50-jarige vrouw geraken vooraleer ze op mijn verdiep komen en het aan de stok krijgen met mijn 2 luipaarden en @flexyflow (indien u voor de optie ‘breek mijn nek als ik u wakker maak’ heeft gekozen). Dus ja, no worries, ze.

Mojito en witteke for ever.

Vorige zaterdag vond er alweer een nieuwe editie van Barcamp plaats. Deze keer was het in Antwerpen te doen en werd het georganiseerd door Anne. Misschien kennen jullie het principe van Barcamp wel: presentaties, maar geen toeschouwers. Met andere woorden, iedereen die deelneemt aan Barcamp moet zelf ook een presentatie geven of op de één of andere manier bijdragen aan de organisatie.

De presentaties die ik het leukste vond waren die van Koen Delvaux, over een auto-pilot systeem over GPS voor telegeleide vliegtuigen, Steffest en zijn Arduino-experimenten en Tom Klaasen over @twunch. Er waren waarschijnlijk ook nog een andere reeks interessante presentaties, maar zo gaat dat op Barcamp, ze zijn parallel en het is onmogelijk om zich in 3 stukken te knippen.

Mijn presentatie kreeg de naam "build your own Google Latitude", of hoe je eigenlijk zelf op je GSM met J2ME via de location-module (JSR-179) je GPS-positie kan doorsturen naar een centrale server en deze op je site op een Google Map aan de wereld kan tonen.

Ondanks het hoog aantal last-minute afwezigen vond ik Barcamp een succes. Een grote dank u aan Anne en de sponsors: Nucleus, Devia, Chocolatque, 10to1, The Parking Lot en Nespresso.

Volgende keer in Brussel?

Als aanvullende demo ook bij mijn presentatie over gps toestanden.

Ik weet echt niet wat zeggen de laatste dagen. Echt wel geen goesting om wat dan ook te schrijven. Maar alles gaat goed, he, dat het daarover toch maar eventjes duidelijk is.

Get a job!

Hoe neem ik dit in het vliegtuig?